GRID (PS4) review – De Battlefield onder de racegames
G

De GRID-serie op de PS3 was een opvolger van de goed gesmaakte DTM Race Driver reeks op de PS2. Codemasters komt nu na vijf jaar met een vervolg, simpelweg getiteld GRID. Waar is deze PS4-versie op de grid te vinden? Wij zjjn bij Men’s Room niet vies van een potje racen dus we zochten het voor je uit.

De career mode is het hart van de game. Je kan vrij kiezen hoe je die wil beleven met aan wedstrijden deel te nemen in zes verschillende categorieën. Denk daarbij aan Touring, Tuner of Amerikaanse Muscle cars alsook GT en Formule-wagens.Je hebt tijdens de races assistentie van een race-engineer die je over de boordradio repetitieve dingen in je oor meldt waar je niets aan hebt. De man klinkt, met alle respect, als iemand van een helpdesk uit India en spreekt met het enthousiasme en de passie van … wel, iemand van een helpdesk uit India.

Door wedstrijden te rijden speel je o.a. liveries en teamgenoten vrij. Die laatsten kan je inhuren en tijdens de races simpele bevelen geven in een poging jou te helpen je positie te verbeteren of te behouden. Leuk idee, maar in de praktijk geen toegevoegde waarde. Er is hoe dan ook geen gevoel van betrokkenheid bij je team. Je bent dus op jezelf aangewezen in de strijd om de eerste plaats en daar is niets mis mee.

Agressive Intelligence

En een strijd blijkt het ook elke keer te zijn. Bij het intro-filmpje krijg je al een idee dat GRID net zoals zijn jongere broertje op de PS3 te vaak uitmondt op een veredelde kermisattractie: botsauto’s voor gevorderden dus. Of je nu zelf al dan niet iets te agressief bezig bent, de concurrentie beschouwt jou als het middelpunt van een beukfestijn. De AI lijkt niet op hun eigen racelijn te letten maar heeft alleen oog voor jou met de intentie op hoge snelheid wat carrosserie onderdelen te ruilen. En dat gebeurt vaak niet al te subtiel. Op rechte stukken wordt er gewoon vertraagd om je op te wachten en een tik uit te delen. Het lijkt wel online racen in de latere uurtjes. Ben je dat beu en ga je het rammen-gevecht aan dan heb jij als speler blijkbaar als enige last van de meest courante fysica-wetten, de AI is er grotendeels immuun voor. Gelukkig zijn er rewinds beschikbaar die je eventueel ongelimiteerd kan gebruiken.

Graphic Resolution In Detail

Daar lijkt het acroniem GRID voor te staan. Grafisch ziet alles er super verzorgd uit, de auto’s zijn schitterend gemodelleerd, de tracks zijn sfeervol met een levendig publiek en de regen is wanneer je in cockpit view rijd even mooi als die van WRC8. Dat leidt tot spectaculaire ervaringen tijdens de races. Zo geeft bijvoorbeeld het rijden met een V8 Supercar tijdens een regenachtige nachtrace op een stadcircuit de kippenvelmomentjes die een goede racegame kenmerkt. Die tracks zijn trouwens een leuke mix van bestaande en originele die zowel de technische rijders als de racers-met-ballen-die-groter-zijn-dan-de-cilinderinhoud-van-hun-bolide zullen bekoren.

Feelings

De verschillende auto’s klinken niet alleen fantastisch, ze hebben ook hun eigen rijgedrag. Dat geeft het gevoel dat deze arcaderacer af en toe flirt met een simulatie ambitie. Dat leidt wel tot problemen om de juiste moeilijkheidsgraad van je tegenstand te vinden. Wanneer de beste tijd op een circuit afgerond 1 minuut is op ‘medium’, maar de AI op ‘hard’ bijna 4 seconden sneller is en op ‘very hard’, nog eens 10 seconden sneller dan dat, dan wordt het voor de bovengemiddelde racegamer moeilijk om een moeilijkheidsgraad te vinden die uitdagend is en ook nog een kans geeft om mee vooraan te rijden.

Conclusie

Eenmaal terug in de pits blijven we met een teleurgesteld gevoel achter. De gehele presentatie en sfeer heeft een zinloze Amerikaanse over-the-top neiging en mist de passie, de geur van rubber en verbrande olie die de voorvaders van GRID op de PS2 en PS3 wel hadden. Racing game genot wordt te vaak afgewisseld met momenten waar je je controller doorheen je tv-scherm zou willen rammen. Als men de PS4-rekenpower had benut voor raceintelligentie in plaats van er Battlefield-on-wheels van te maken, dan had hier als racegame heel wat meer in gezeten. Hou je van agressief arcade racen dan moet je deze zeker proberen, wil je meer verfijnde raceactie dan laat je deze beter aan je voorbijgaan.

★★★☆☆

Recent articles

TT Isle of Man – Ride on the Edge 2 (PS4) review – Racen op de limiet

De Isle of Man Tourist Trophy is de oudste en gevaarlijkste motorrace ter wereld. Over een circuit van pakweg beet 61 km, via een...

Doctor Sleep (Blu-ray) review – Vervolg op The Shining is vooral een prachtige verschijning

Stephen King kwam precies veertig jaar geleden met de misschien wel bekendste horrorfilm ooit. The Shining vertelde het verhaal van Danny Terrance en het...

Metro Redux (Switch) review – Nintendo’s handheld is groot geworden

Wie zich aan de originele Metro-games gewaagd heeft, hoeven we niet meer te vertellen dat het één van de meest sfeervolle titels is die...

Overpass (PS4) review – Eens wat anders

Als liefhebber van games waar je met twee of vier wielen de snelste moet zijn, is Overpass een game die ik al een tijd...

Monster Energy Supercross 3 (PS4) review

AMA Supercross is alweer aan zijn derde editie toe. De twee vorige edities waren onderhoudend, zij het met een hogere frustratielevel dan de reeks...

20 VRAGEN AAN. William Boeva

Klein van gestalte, groots in zijn doen en liefhebber van games en snelle wagens. BV William Boeva droomt van Margot Robbie en een rol...
Alain Van Der Steen
Alain Van Der Steen
Alain is de oudste van de redactie en er wordt verteld dat hij lang geleden nog tegen de Duitsers gevochten heeft. Waarschijnlijk in Call of Duty, denken we.

Leave a Reply