MXGP 2019 (PS4) review – Sfeervolle motorcrosstopper

De nieuwste telg in de MXGP reeks verschijnt nu Tim Gasjer voor de tweede keer wereldkampioen is geworden. Met MXGP Pro vorig jaar werd resoluut voor een sim-aanpak gekozen. Niet zo leuk voor de casual racer maar ook geen feilloze simulatie met de nodige terechte frustraties tot gevolg. Gaan de makers met MXGP 2019 de bocht uit of volgen ze de Sloveense wereldkampioen richting het podium? Wij zijn niet vies van modder en stof dus we zochten het voor je uit.

Om gelijk met de motor in huis te vallen, de MXGP reeks lijkt zowel op als naast de circuits volwassen te zijn geworden. De overall presentatie in de menu’s oogt dynamischer en professioneler, de soundtrack gooit daar nog een sausje attitude overheen. Ook op de circuits trekken de intro’s de speler direct in de juiste sfeer.

Balans

Eenmaal racend wordt het snel duidelijk dat Milestone de motor een tikkeltje heeft teruggeschroefd tegenover MXGP Pro. Dat leidt tot een prima balans tussen simulatie en speelbaarheid. Het betekent wel dat de speler vooral qua gashendel gebruik geen binaire rijstijl mag hebben. Je zal zelf ook een balans moeten vinden tussen agressiviteit en doseren. Zodra je het juiste ritme hebt gevonden toont MXGP 2019 je zijn ware potentie.

De AI is even pittig als bij MXGP Pro. Je hebt vijf moeilijkheidsgraden en er zit gemiddeld een drietal seconden-per-ronde verschil tussen elke graad. Maar omdat je nu geen frustrerende-valpartijen-zonder-reden hebt vind je vrij snel de haalbare uitdaging die bij je past. Ik adviseer om manueel te schakelen. De semi-automatische optie is weliswaar makkelijker maar blijft te lang in een versnelling zitten of schakelt te snel terug om toptijden te halen.

Familie

Zoals in de vorige editie wordt er gemikt op het creëren van een volwaardige community. Dat gebeurt wederom o.a. met de uitstekende trackeditor. Naar mijn smaak is de bediening nog steeds te complex, maar de toevoeging van verschillende camerahoeken tijdens de creatie zijn een pluspunt. Ook de waypoint-routes die je kan creëren in de Playground-modus geven, samen met de andere beschikbare Playground-challenges, een heerlijk enduro-achtig gevoel aan het rijden. Je eigen tracks en waypoint-routes kan je uploaden zodat iedereen offline en online op elkaars tracks kan racen. De mogelijkheden zijn dus eindeloos!

Voor bijzienden en verzienden

Ook al is de game grafische geen hoogvlieger, je ziet waar je rijdt en waar je heen gaat. Dat is toch wel een belangrijk aspect in iedere racegame om rondetijden te kunnen rijden die je ego strelen. De regen is gewoon oké, maar de modder en bijhorende spoorvorming is top. Ook de helmcamera met tear-off mogelijkheid is zeker aan te raden.

Conclusie

Is alles oliegeur en motorschijn? Neen, maar er valt ook niet veel slecht op te noemen. De enige negatieve opmerking is de “out-of-bounds”-criteria die niet consequent zijn. Soms kan je straffeloos een bocht afsnijden terwijl je op een ander moment enkele centimeters te veel afwijkt en op de baan gereset wordt met bijhorend tijdverlies. Ook de force-feedback mag zwaarder. In het algemeen hebben de makers het juiste spoor gevonden. Wanneer ze dit kunnen vasthouden en elk aspect van de game blijven fine-tunen, dan kunnen wij als spelers alvast uitkijken naar een toekomstig motorcross pareltje. Hopelijk lopen de servers stilaan vol, want op moment van reviewen was het er erg eenzaam.

★★★★☆

Share
Alain Van Der Steen

Alain is de oudste van de redactie en er wordt verteld dat hij lang geleden nog tegen de Duitsers gevochten heeft. Waarschijnlijk in Call of Duty, denken we.

Leave a Reply